Czy warto studiować?

Studia medyczne to nie są łatwe studia, ale po nich mamy praktycznie zagwarantowaną pracę. Po za tym studia te są niby darmowe, ale ciągną się przez całe lata. Na to trzeba mieć pieniądze żeby nie musiał człowiek pracować tylko skupiać się na zdobywaniu jak największej wiedzy. Mozolne studia, które będą się ciągnęły latami niektórym kandydatom się znudzą i niestety, ale dadzą sobie z nimi spokój. Najgorzej mają Ci, który są wysyłaniu na studia tylko dlatego że w rodzinie jest już kilku lekarzy. Każdy z nas ma inne zainteresowania i naprawdę nie musi to być zaraz medycyna. Nie ma nic gorszego jak wykonywanie zawodu, którego się nie lubi. Człowiek musi się męczyć, ale tak naprawdę marzy o tym żeby jak najszybciej odbębnić te osiem godzin i wrócić do domu. Tak być nie powinno, bo w przypadku lekarzy liczy się profesjonalizm. Nie ma tutaj czasu na odhaczanie się tylko i robienie jak najmniej. Studia medyczne są potrzebne, bo lekarzy zawsze brakuje. Na całym świecie jest ich wielu, ale nie zawsze są oni na tyle dobrzy żeby spełniać wszystkie oczekiwania pacjentów. Nasi lekarze, ale Ci prawdziwi naprawdę nie mają sobie równych na całym świecie. To daje im wielką przewagę nad innymi lekarzami z całego świata.

Wyjątkowy lekarz

Akademia medyczna może stać prawdziwą furtką do sukcesu i spełnienia marzeń. Może stać także transferem człowieka do świata pełnego wiedzy, szacunku i umiejętności, ponieważ nie każdy człowiek ma taką szansę daną od losu, by móc skończyć akademię medyczną. Co jest najciekawsze, nie chodzi tutaj wcale o finanse, ale o sprawy czysto związane z umiejętnościami wrodzonymi w człowieka. Nawet, jeśli ktoś jest doskonale przygotowany finansowo, ale za to jest przeciętnym uczniem, to nie da rady, ze względu na ogrom nauki na studiach medycznych. Dalej – nawet jeśli ktoś doskonale radzi sobie z ogromem nauki, poprzez wyjątkowo chłonny na wiedzę umysł, niestety w zamian za to ma deficyty w umiejętnościach w organizowaniu sobie pracy, to również nie podoła na akademii medycznej, ze względu na konieczność doskonałego przyswajania sobie ogromnej ilości materiałów edukacyjnych, to także w wyjątkowo regularnych odstępach czasu. Poza tym, na akademii medycznej jest bardzo dużo wymagane od studentów, zwłaszcza w materii samodzielnego uczenia się, ponieważ wykłady – wykładami, ale materiału na sesję, lub egzamin nikt przecież za studenta się nie nauczy. Dlatego studia na akademii medycznej są niesamowicie ciężkie, oraz trudne i to właśnie dlatego ten człowiek, któremu uda się je skończyć jest uznawany za wyjątkowo godnego szacunku, bo już sam fakt posiadania takiego dyplomu jest niesamowitym uznaniem.

Nauka na akademii medycznej

Najwięcej szkód może wykonać człowiek człowiekowi, jeśli będzie nieumiejętnie ingerował w zdrowie, lub życie drugiego człowieka, lub innych, bliskich mu osób. Akademia medyczna zatem jest właśnie po to, by nie było nieświadomych zagrożeń ze strony ludzkości, która chcąc pomóc swoim bliźnim wyrządza więcej szkód ze swojej nieświadomości. Studia na akademii medycznej są niczym przygotowywanie czarodziejskich osób, które w magiczny sposób pomagają nam przedostać się do świta zdrowia. Niestety, ale nie każdy człowiek zdaje sobie sprawę z powagi sytuacji studiowania na akademii medycznej i przedkłada swoje dobro osobiste, relaks i komfort dnia codziennego nad konieczność nauki i wyjątkowo solidnego i sumiennego przyswajania wiedzy i doskonalenia umiejętności. Nie może bowiem być takiej sytuacji, gdy lekarz tuż po studiach nie ma jeszcze żadnego doświadczenia. Lekarz staje się lekarzem już w momencie odebrania dyplomu, a zatem nie może to być osoba, która doświadczenia zawodowego nabierze dopiero w pracy. Lekarze są obarczeni wyjątkową odpowiedzialnością, dlatego ich przykładanie się do nauki podczas studiów nie jest jedynie przejawem bycia tak zwanym kujonem, ale jest to podstawowa postawa studenta na akademii medycznej. Jeśli ktokolwiek ma co do tego wątpliwości, lub rości sobie jakieś pretensje do nadmiaru nauki, to zdecydowanie nie powinien zostać lekarzem, bo się nie nadaje do tego.

Mierny lekarz

Teoretycznie studia na akademii medycznej powinny być odpowiednio ukończone, ale wśród studentów wciąż, już od bardzo wielu lat, pokutuje przerażające przeświadczenie na temat zaliczania i zdawania egzaminów, mianowicie liczy się, aby tylko i wyłącznie zdać i zaliczyć semestr. Jednak czy lekarz, który zdawał za każdym razem z ledwo wyciągniętą trójką jest w stanie być dobrym lekarzem? No właśnie. Przyszły lekarz nie może być takim człowiekiem, który skończył medycynę, tylko dlatego, że miał fart podczas egzaminów. Jeśli kończymy semestr z miernymi ocenami, to niestety oznacza, że za wiele z tego semestru nie wiemy. Jak bowiem inaczej wytłumaczyć fakt kiepskiego zdania egzaminu? Oczywiście tym, że nie wiedzieliśmy dużo na dany temat, by zdobyć ocenę przynajmniej dobrą. Przyszły lekarz nie może mieć wiedzy dostatecznej, bo taką mają już nawet hobbyści medycyny, którzy amatorsko czytają sobie podręczniki, lub encyklopedie medycznej. Przyszły lekarz po to właśnie idzie na studia medyczne, by swoją wiedzą znacznie odbiegać od wiedzy dostatecznej, bo tym właśnie różni się lekarz od "zwykłego" śmiertelnika, że jego wiedza, umiejętności i doświadczenie są ponadprzeciętne. Lekarz zatem, który kończy studia tylko dlatego, że udało mu się fartem zdać egzaminy, nie powinien być lekarzem, ale niestety, tacy także się zdarzają. Konieczne jest zatem uważanie, na kogo się trafia podczas choroby.

Dobry student medycyny

Studiując na akademii medycznej nie możemy pod żadnym pozorem zapomnieć, że nie są to zwykłe studia, dlatego nie możemy pozwolić sobie na pełnowymiarowe życie studenckie, takie, jakie prowadzone jest przez studentów innych, niemedycznych kierunków. Studia medyczne są przygotowaniem do pełnienia misji wyjątkowej, bo niosącej ze sobą zapewnienie zdrowia i życia leczonych w przyszłości ludzi. Jeżeli zatem student podczas zdobywania wiedzy i umiejętności na akademii medycznej większość czasu spędzi na imprezowaniu, to niestety, ale nie da rady w stanie mocnego zmęczenia poimprezowego, zapamiętać wystarczająco dobrej ilości materiału z wykładów, by móc potem bezpiecznie pełnić swój zawód. Dodatkowo, jeżeli młody człowiek, studiujący medycynę jest na tyle niedojrzały, by przedkładać imprezy studenckie nad istotę swoich studiów, to nie warto takiemu człowiekowi potem zawierzać swojego zdrowia, życia i bezpieczeństwa, bo skoro takie podejście miał ten człowiek już na studiach, to bardzo prawdopodobne, że będzie takie miał również już podczas pełnienia zawodu. Student medycyny zatem, to nie zwykły student, ale osoba szczególnie obciążona odpowiedzialnością za zdobywanie przez siebie wykształcenia, ponieważ w żadnym, innym zawodzie nie procentuje ono tak silnie, jak właśnie w zawodzie lekarza. Trzeba zatem umieć sobie rozdzielić życie studencie, od prawdziwie ważnej, medycznej przyszłości.

Kadra wykładowców

Akademia medyczna musi mieć kadrę wykładowców na jak najwyższym poziomie, bez względu na to, ilu studentów aktualnie się na niej znajduje. Wykładowca na akademii medycznej, musi być człowiekiem szczególnie wykształconym, ponieważ dzięki jego wiedzy, umiejętnościom i doświadczeniu, budowana jest kadra przyszłych lekarzy naszego kraju, a może i nawet całego świata. Nie ma więc takiej możliwości, by wykładowca akademicki na kierunku medycznym miał jakiekolwiek braki w swojej wiedzy, ponieważ, jeśli w złej, albo niedokładnej formie przekaże najważniejsze informacje swoim studentom, to potem istnieje bardzo wielkie ryzyko, że ci przyszli lekarze będą właśnie swoje braki wiedzy praktykować na leczonych przez siebie osobach. niestety, ale w medycynie nawet najmniejszy i pozornie najdrobniejszy szczegół ma niesamowite znaczenie, które popełnione źle, może się odbić na życiu, lub zdrowiu niewinnego pacjenta, oraz całej jego rodziny. Najważniejsze zatem, by akademia medyczna była wyposażona w odpowiednią kadrę wykładowczą, bo ta nie dość, że przekaże odpowiednie czynniki wiedzy i umiejętności studentom, to także dzięki swojemu doświadczeniu bardzo dobrze i skutecznie będzie potrafiła wyselekcjonować spośród całego tłumu aspirujących do miana lekarza takie osoby, które tej misji zawodowej nie powinny pełnić nigdy, ze względu na swoje słabe umiejętności, czy niechęć do zdobywania praktyki.

Lekarz medycyny estetycznej

Medycyna estetyczna to dziedzina medycyny, zajmująca się profilaktyką zdrowotną, w celu poznania i zachowania organizmu w jak najlepszej formie i harmonii. Lekarz medycyny estetycznej swoją karierę zaczyna od ukończenia kierunku lekarskiego na Akademii Medycznej. Po uzyskaniu prawa wykonywania zawodu lekarza, musi skończyć odpłatne studia w Podyplomowej Szkole Medycyny Estetycznej. Kolejnym etapem jest uzyskanie certyfikatu, potwierdzającego jakość usług lekarza, poprzez udokumentowany udział w konferencjach, szkoleniach i kongresach w zakresie medycyny estetycznej.
Metody prewencyjne medycyny estetycznej polegają na nauczeniu pacjenta dbania o własny organizm, aby zachował zdrowie i młodość zgodnie z zasadami właściwego odżywiania, higieny kosmetycznej i aktywności fizycznej. Metody korekcyjne opierają się na sprawdzonych metodach lekarskich, fizykoterapeutycznych i chirurgicznych. Lekarz medycyny estetycznej przeprowadza wywiad z pacjentem, analizując schemat starzenia się danego pacjenta i jego rodziny, nawyki żywieniowe i problemy natury estetycznej. Ocenia jakość skóry, jej elastyczność oraz poziom nawilżenia. Analizuje grubość tkanki tłuszczowej i masę mięśniową. Dodatkowo, może skierować pacjenta na badania laboratoryjne, endokrynologiczne, EKG czy USG.
Najczęstszymi problemami natury estetycznej są blizny, rozstępy, zmarszczki, otyłość, przebarwienia, rozszerzone naczynka oraz nadpotliwość. W celu korekcji tych defektów, lekarz stosuje metody z użyciem kwasu hialuronowego, toksyny botulinowej, różnego rodzaju technik laserowych czy liposukcji.

Zawód lekarz

Jaką drogę edukacyjną trzeba przebyć, aby zostać lekarzem? Jakie predyspozycje powinien wykazywać kandydat na medyka?
Lekarz musi być odpowiedzialny, rzetelny, odporny na stres oraz szybko podejmować decyzje. Powinien wykazywać zdolność empatii i cierpliwość dla pacjenta. Mieć chęć i pasję do nieustannego zdobywania wiedzy.
Pierwszym etapem kariery lekarskiej jest ukończenie sześcioletnich, długich i trudnych studiów na uczelni medycznej. Studia medyczne pozwalają na zdobycie wiedzy medycznej ogólnej. Student odbywa teoretyczne i praktyczne zajęcia z anatomii, fizjologii, mikrobiologii, chemii i biofizyki. W kolejnych latach nauki zdobywa wiedzę m. in. z chirurgii, kardiologii, anestezjologii, ortopedii, radiologii. W trakcie studiów zalicza liczne praktyki z pielęgniarstwa, pediatrii, chirurgii. Po ukończeniu studiów otrzymuje dyplom lekarza medycyny. Następnie, absolwent uzyskuje ograniczone prawo wykonywania zawodu lekarza. Kolejnym krokiem jest 13-miesięczny staż w placówce służby zdrowia, zakończony lekarskim egzaminem państwowym (LEP), w formie testu. Pozytywny wynik egzaminu umożliwia uzyskanie właściwego prawa wykonywania zawodu. Wówczas młody lekarz może rozpocząć szkolenie specjalizacyjne wybierając z 40-u specjalności podstawowych np. kardiologii, pediatrii, dermatologii oraz 28-u specjalności szczegółowych, do których należą np. hematologia, nefrologia czy diabetologia.
Na tym edukacja lekarza się nie kończy. Zawód medyka wymaga nieustannego dokształcania się na licznych szkoleniach i konferencjach.

Akademia Medyczna

Akademia Medyczna jest szkołą wyższą o profilu medycznym, kształcącą lekarzy oraz inny personel medyczny. Na uczelni można podjąć 6-letnie studia na kierunku lekarskim oraz 5-letnie studia na kierunku lekarsko-dentystycznym. Na Wydziale Farmaceutycznym z Oddziałem Analityki Medycznej przez 5, 5 roku kształcą się przyszli farmaceuci i przez 5 lat magistrowie analityki medycznej. Wydział Nauk O Zdrowiu proponuje studia pierwszego ( 3-letnie licencjackie) i drugiego stopnia (2-letnie magisterskie) na następujących kierunkach: pielęgniarstwo, położnictwo, dietetyka, fizjoterapia, zdrowie publiczne i ratownictwo medyczne. Istnieje również Wydział Lekarski Kształcenia Podyplomowego, obejmujący kierunek Zarządzanie instytucjami opieki zdrowotnej i społecznej.
Podstawą przyjęcia na studia jest spełnienie warunków rekrutacji, obejmujących wynik egzaminu maturalnego z biologii i chemii na poziomie rozszerzonym, a na kierunek lekarski dodatkowo wynik egzaminu z fizyki lub matematyki na poziomie podstawowym.
Uczenia oprócz studiów stacjonarnych, dziennych, oferuje studia niestacjonarne, odpłatne, kierowane do osób o niższej liczbie punktów na egzaminie maturalnym. Na uczelni medycznej mogą odpłatnie studiować cudzoziemcy, przyjmowani z pominięciem zasad obowiązujących obywateli polskich. Prowadzone są również niestacjonarne studia w języku angielskim, na kierunku lekarskim i lekarsko-dentystycznym.

Zdrowie publiczne – nowy kierunek studiów

Zdrowie publiczne jest specyficznym przedmiotem nauk medycznych. Coraz więcej uczelni medycznych wprowadza ten kierunek studiów w zakres nauczania. Zdrowie publiczne zajmuje się zdrowiem na poziomie populacji ogólnoludzkiej. W kręgu zainteresowań tej nauki jest zapobieganie chorobom cywilizacyjnym, przedłużanie życia, promowanie zdrowego stylu życia, samego zdrowia i aktywności fizycznej. Absolwent jest specjalistą, który może zajmować się marketingiem i promocją ochrony zdrowia i zdrowego trybu życia.

Zdrowie publiczne poszukuje przede wszystkim nowoczesnych rozwiązań biologiczno-medycznych, które pozwolą poprawić stan zdrowia określonej populacji. Zajmuje się ponadto specyficznymi działaniami ekonomicznymi oraz prawnymi, organizacyjnymi jak również na działaniami na polu administracyjnym, których zadaniem jest promowanie profilaktyki, edukacji zdrowotnej oraz poprawy jakości świadczonych usług medycznych w danym miejscu – zakładzie opieki zdrowotnej. Absolwent studiów z zakresu zdrowia publicznego może pracować w administracji ochrony zdrowia zarówno państwowej, samorządowej, społecznej oraz w prywatnych jednostkach medycznych.

Studenci podczas nauki poznają podstawy nauk społecznych. Uczą się demografii, epidemiologii. Poznają potrzebne zagadnienia prawne, ekonomiczne, z zakresu zarządzania. Zdrowie publiczne jest nauką interdyscyplinarną, której zakres wiedzy jest bardzo szeroki.

Terapia zajeciowa jako nauka medyczna

Kolejnym bardzo ciekawym zawodem, którego można się wyuczyć na studiach na uczelni lub akademii medycznej jest terapia zajęciowa. Terapia zajęciowa to kierunek naukowy, który znajduje się w zakresie zainteresowań nauk medycznych oraz nauki o zdrowiu, jak również nauki o kulturze fizycznej. Swoim korzeniami tkwi natomiast w naukach społecznych i psychologii. Kim jest zawodowy terapeuta i czym się zajmuje w pracy?

Terapeuta rehabilitacyjny prowadzi rehabilitację chorego człowieka. Dąży swoimi działaniami do poprawy stanu fizycznego, psychicznego i społecznego osób oraz całych grup społecznych. Wspiera osoby chore w odpowiednio ukierunkowanych zajęciach. Takie zajęcia mają swoistą wartość na przykład wśród osób uzależnionych, bo terapia zajęciowa to również terapia uzależnień i wykluczeń społecznych.

Kandydat na terapeutę powinien wykazać się powołaniem w kierunku niesienia pomocy ludziom. Powinna go charakteryzować wysoka empatia i ciepło, a rozmowy, umiejętność słuchania i zrozumienia drugiego człowieka powinno być jego drugą naturą. Terapeuta rehabilitacyjny musi być kreatywny i posiadać umiejętności twórcze. Poza tym powinien być doskonałym organizatorem pracy i współpracy z ludźmi.

Absolwent studiów terapii zajęciowej może podjąć pracę w całodobowych domach pomocy społecznej, dziennych domach pomocy społecznej, hospicjach. Może również pracować w klubach seniora. Pracę znajdzie także na oddziałach szpitalnych rehabilitacji leczniczej, ortopedycznych, neurologicznych, geriatrycznych, dziecięcych, psychiatrycznych, pulmonologicznych. Jego miejsce będzie w organizacjach pozarządowych na rzecz osób wykluczonych społecznie, w ośrodkach rehabilitacyjno-oświatowych i wielu innych miejscach, gdzie terapia zajęciowa może pomóc ludziom wrócić do zdrowia lub zmienić ich jakość życia na lepszą.

O ratownikach medycznych słów kilka

Ratownik medyczny pracuje zazwyczaj w zakładzie opieki zdrowotnej. Taki zakład udziela świadczenia zdrowotne, zwłaszcza, gdy zaistnieją sytuacje nagłego i nieprzewidzianego zagrożenia zdrowia lub życia. Wtedy do akcji wkracza ratownik medyczny, którego głównym zadaniem jest udzielenie sprawnej, szybkiej i profesjonalnej pomocy osobom, których zdrowie lub życie w danym momencie jest zagrożone. Ten zawód wymaga błyskawicznego podejmowania decyzji, refleksu i powołania do niesienia pomocy w sytuacjach najbardziej nieprzewidzianych. Jeśli jesteś osobą o mocnych nerwach, studia na akademii medycznej z zakresu ratownictwa medycznego są dla ciebie idealne.

Zgodnie z prawem, skodyfikowanym w Ustawie o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ratownictwo medyczne jest specyficznym systemem organizacyjnym. System ten polega na gotowości grupy ludzi, określonych zasobów i jednostek organizacyjnych, które są uruchamiane pilnie w sytuacjach nagłego zagrożenia zdrowia lub życia. ratownicy medyczni są powołani do opanowywania takich sytuacji.

Studia na kierunku ratownictwo medyczne przygotowują do takiego działania. Ratownik medyczny jest w stanie samodzielnie wykonywać medyczne czynności ratunkowe w ramach w jednostek systemu. Są to przede wszystkim wyspecjalizowane zespoły ratownictwa medycznego. Ratownicy medyczni pracują również w centrach powiadamiania ratunkowego, lotniczym pogotowiu ratunkowym i w przyszpitalnym oddziale ratunkowym. Ratownik medyczny znajduje się zawsze na pierwszej linii ognia, jeśli chodzi o ratowanie życia i zdrowia ludzi. Musi więc posiadać bardzo szeroką wiedzę z zakresu medycyny ratunkowej teoretyczną i praktyczną. Poza tym musi posiadać umiejętność szybkiego podejmowania decyzji i natychmiastowego działania.

Pielegniarką być

Pielęgniarstwo to przede wszystkim powołanie. Dobra pielęgniarka bez powołania do tego zawodu, po prostu nie istnieje. Jeśli nie drzemie w niej chęć niesienia pomocy, nigdy nie będzie odpowiednią osobą do wykonywania swojego zawodu. Zawód pielęgniarki jest trudny i bardzo odpowiedzialny, to zawód z misją i bardzo często jest niestety niedoceniany. Dlaczego jednak warto być pielęgniarką?

Po pierwsze zawód pielęgniarki znajduje się na drugim miejscu zaufania publicznego. Po drugie gwarantuje stały rozwój zawodowy, pracę w zespole, który niesie pomoc drugiemu człowiekowi – zdrowemu i choremu. Pielęgniarka nie tylko opiekuje się chorymi, ale i nie jeden raz musi być psychologiem, który pomoże rodzinie chorego. Praca pielęgniarki ma miejsce w rożnych środowiskach. Nie jest to tylko szpital, ale i przychodnia lub nawet zakład karny. Praca dla pielęgniarki zawsze się znajdzie. Na świecie brakuje ponad 1 milion zawodowych pielęgniarek.

Studia pielęgniarskie, choć do najłatwiejszych nie należą, bo obejmują wszelkie zagadnienia medyczne, są bardzo ciekawe, a po ich ukończeniu dyplomowana pielęgniarka jest przygotowana do samodzielnego wykonywania zawodu. Może podjąć pracę w publicznych i niepublicznych zakładach opieki zdrowotnej. Może pracować w szpitalach, przychodniach, POZ-ach, zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych, ośrodkach paliatywnych, hospicjach czy w domach opieki społecznej. Natomiast, żeby móc pracować w szkole, należy uzyskać odpowiednie przeszkolenie pedagogiczne.

Kosmetologia jako dziedzina dermatologii

Kosmetologia jest jedną z najpopularniejszych i najbardziej dynamicznie rozwijających się dziedzin dermatologii, a dermatologia jest dziedziną medyczną. Kosmetologia od niedawna jest jednym z kierunków studiów na akademiach medycznych. Czy warto się tym kierunkiem nauczania zainteresować?

Głównym zadaniem kosmetologii jest leczenie i pielęgnacja skóry, włosów i paznokci. Kosmetologia zajmuje się także profilaktyką chorób skóry, paznokci i włosów.. Głównym celem działań profilaktycznych w kosmetologii jest opóźnienie zewnętrznych oznak starzenia się. Poza tym ważne jest zachowanie jak najdłużej sprawności życiowej. Kosmetologia zajmuje się ponadto takimi zagadnieniami jak problemy zmian skórnych. A jak wiadomo zmiany na skórze wpływają na zewnętrzny człowieka i to bardzo niekorzystnie.

Podczas studiów student kosmetologii poznaje ogólne zagadnienia medyczne i zdobywa szczegółową wiedzę z zakresu kosmetologii. Wiedza kosmetologiczna obejmuje zagadnienia z kosmetologii pielęgnacyjnej, upiększającej, leczniczej. Student kosmetologii poznaje również receptury kosmetyczne oraz receptury do przygotowania środków zapachowych. Po studiach może pracować w gabinetach kosmetycznych, ośrodkach odnowy biologicznej, SPA oraz współpracować z lekarzem dermatologiem przede wszystkim w zakresie zmian chorobowych, jakie mają miejsce na skórze. Może również pracować w firmach, które zajmują się produkcją i wprowadzaniem na rynek nowych produktów kosmetycznych.

Biotechnologia medyczna to też studia medyczne

Jednym z najnowszych kierunków, jakie proponują uczelnie medyczne swoim przyszłym studentom, jest między innymi biotechnologia medyczna. Jest to kierunek nowy i co za tym idzie, mało znany na uczelniach wyższych w naszym kraju. Ale biotechnologia rozwija się w szalonym tempie i warto się nią zainteresować jako zawodem z przyszłością.

Biotechnologia medyczna zajmuje się wczesnym wykrywaniem i diagnozowaniem chorób na podstawie chipów DNA, bioczujników. Poza tym jej zadaniem jest wykrywanie wad genetycznych i rozwojowych. Biotechnolodzy medyczni prowadzą również badania nad hodowlą komórek, tkanek i narządów do transplantacji oraz dążą do rozwoju nowoczesnych metod i systemów analitycznych. Poza tym zajmują się najnowszymi metodami i technikami profilaktyki, diagnostyki i terapii chorób zakaźnych i zakażeń obejmujących dużą populacje ludzi, czyli ważnych z punktu widzenia zdrowia publicznego. Na wydziałach biotechnologii medycznej prowadzi się szczegółowe prace nad technologiami stosowanymi w wykrywaniu i zwalczaniu chorób odzwierzęcych. Prowadzone są również badania nad rozwojem genomiki, proteomiki, transkryptomiki i bioinformatyki. Wszystkie te techniki są nowe w medycynie. Ale to nie wszystko, dzięki biotechnologii medycznej zostało opracowanych wiele szczepionek i leków biologicznych.

Absolwenci tego kierunku pracują w laboratoriach badawczych, kontrolnych i diagnostycznych, w firmach przemysłu biotechnologicznego, farmaceutycznego, spożywczego i pokrewnych gałęzi przemysłu. Wachlarz możliwości znalezienia pracy po tym kierunku jest więc ogromny.

Najlepsza akademia medyczna w Polsce

Co roku podawane są rankingi najlepszych szkół i uczelni. Wszystkie te placówki walczą ze sobą o jak najlepsze miejsca na liście, ponieważ dzięki temu między innymi przyciągają rzesze studentów, a co za tym idzie – środki finansowe. Jak wyglądał ranking uczelni medycznych w ubiegłym roku? Kto był najlepszy, a kto najgorszy? Jaka akademia medyczna jest prestiżowa, a jak nie jest?

Na świecie przodują amerykańskie szkoły wyższe z wieloletnimi tradycjami. Polskie uczelnie plasują się na miejscach w trzeciej setce i są to tylko dwie palcówki – krakowski Uniwersytet Jagielloński i stołeczny Uniwersytet Warszawski, akademii medycznych nie sklasyfikowano w ogóle. Akademicki Ranking Uniwersytetów Świata co roku przygotowuje Uniwersytet Jiao Tong w Szanghaju.

W Polsce, jeśli chodzi o uczelnie medyczne co roku taki ranking przeprowadza magazyn Perspektywy i gazeta Rzeczpospolita. W 2013 roku, czyli w roku ubiegłym oceniano uczelnie według następujących kryteriów. Pierwszym kryterium był prestiż wśród kadry akademickiej, kolejnym –prestiż wśród pracodawców. Ważny był bardzo potencjał naukowy oraz efektywność naukowa. Następnie pod uwagę wzięto efektywność naukową, publikacje naukowe i ilość cytowań, innowacyjność uczelni oraz umiędzynarodowienie. Najlepsza polska uczelnia według tego rankingu to Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na drugim miejscu uplasował się Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, a na trzecim Warszawski Uniwersytet Medyczny. Ostatnie miejsce przypadło Collegium Medicum UMK im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy.

Kim był Paracelsus?

O Paracelsusie wiemy tyle, że jest uznawany za ojca medycyny nowożytnej. Nazywał się Philippus Aureolus Theophrastus Bombastus von Hohenheim. Żył w latach 1493-1541. Był niemieckim alchemikiem i lekarzem. Urodził się natomiast w Szwajcarii. Paracelsus był profesorem chemii i medycyny na znanym w jego czasach uniwersytecie w Bazylei (może nie samodzielna, ale prawie akademia medyczna czasów wczesnego odrodzenia). Pracował na tej uczelni w latach 1526-1529. Prekursor jatrochemii czyli alchemii lekarskiej, mówiącej, że głównym zadaniem chemii jest odkrywanie leków.

Paracelsus twierdził, że materia – również ciało ludzkie – jest zbudowana z trzech pierwiastków: siarki – tego, co palne, rtęci, czyli ta część, która ulega sublimacji oraz z soli. Sól jest pozostałością w tym wypadku po wypaleniu. Zadaniem lekarzy oraz samego leczenia jest przywróceniem równowagi tych trzech elementów.

Paracelsus był pierwszym naukowcem, który opisał dokładnie syfilis oraz powiązał obecność w środowisku minerałów z rozwojem pylicy krzemowej i wola. Jemu zawdzięczamy takie pojęcia jak alkohol i gaz. Był lekarzem praktykującym. W swojej praktyce używał specyficznych preparatów, których składnikami były miedź, rtęć, żelazo i antymon. To on jako pierwszy wprowadził zasadę dozowania leków. Zastosował także tak zwane leczenie specyficzne. Na każdą chorobę musiały być stosowane inne leki.

Paracelsus był także astrologiem i magiem, co dał wyraz w swoich poglądach na medycynę w pismach naukowych, w których opisywał działanie alchemii, rolę chemii, medycyny i chirurgii.

Kim był Hipokrates?

Hipokrates – grecki myśliciel – jest uznawany za ojca medycyny starożytnej. Żył około 460-377 p. n.e. Był greckim lekarzem. Pochodził z wyspy Kos, gdzie został uznany za najważniejszego przedstawiciela szkoły lekarskiej z wyspy Kos. Pochodził z rodziny Asklepiadów, gdzie z pokolenia na pokolenie przekazywano sobie umiejętności leczenia. Ojciec Hipokratesa był jego nauczycielem w sztuce leczenia. Sam Hipokrates uczył się również podczas licznych podroży, a swoją wiedzę zapisywał skrupulatnie. Jego pisma zostały zebrane dopiero 100 lat po śmierci Hipokratesa. Na Kosie powstała nawet starożytna akademia medyczna i pierwszy starożytny szpital.

Kanonem nauki Hipokratesa jest Corpus Hippocraticum. Jednak szereg tekstów nie jest autorstwa samego Hipokratesa, a jego uczniów. Najważniejszymi są jednak Aforyzmy, Prognozy koskie. Prognozy to w zasadzie kompendium wiedzy lekarskiej starożytności. Najważniejsza jednak jest Przysięga. Przysięga Hipokratesa, którą składają dzisiaj przyszli lekarze to kanon etyki lekarskiej. Jest aktualny również w naszych czasach.

Hipokrates stworzył również szereg pism o geografii lekarskiej, anatomii, patologii, chirurgii, ginekologii i położnictwie czy konkretnych zabiegach lekarskich. Podstawową i najważniejszą zasadą Hipokratesa było nie szkodzić czyli "primum non nocere". Należało też według niego pomagać uzdrawiającym siłom natury. Hipokrates przeprowadzał wnikliwą analizę wszystkich objawów choroby, wiele z nich ma jego imię. Medycyna Hipokratesa opierała się więc na racjonalnym myśleniu, ale przede wszystkim dbała o dobro pacjenta wykazując troskę i zrozumienie.

Akademia medyczna, co to jest?

Szkoły wyższe kształcą studentów w różnych dziedzinach i kierunkach zawodowych. Akademia medyczna, uniwersytet medyczny kształci specjalistów nauk medycznych i pokrewnych medycynie. W Polsce jest 17 placówek oświatowych tego typu. Na uczelniach medycznych studiują przede wszystkim przyszli lekarze, pielęgniarki i farmaceuci.

Uczelnie medyczne w Polsce są przede wszystkim uczelniami publicznymi, których funkcjonowanie nadzoruje Ministerstwo Zdrowia. Są to naukowe placówki specjalistyczne, które kształcą w dziedzinach nauk medycznych. Po ukończeniu studiów medycznych studenci pracują w takich zawodach jak: lekarz, lekarz dentysta, magister pielęgniarstwa, magister farmacji i inne. Akademie medyczne i uniwersytety medyczne działają jako samodzielne uczelnie czyli na przykład samodzielny uniwersytet medyczny. W trzech natomiast przypadkach wchodzą w skład uniwersytetów. Jest to bydgoskie Collegium Medicum UMK, krakowskie Collegium Medicum UJ oraz olsztyński Wydział Nauk Medycznych UWM. Kształcenie studentów jest podstawową działalnością tych placówek. Jednak poza nią wyższe szkoły medyczne prowadzą prace naukowo-badawcze. Mają także własne szpitale kliniczne.

Komisja Europejska bardzo źle oceniła w Polsce uczelnie medyczne, przede wszystkim dlatego, że zauważono w nich zjawisko nepotyzmu. Uczelnie są według Komisji Europejskiej opanowane przez klany rodzinne. Czy tak jest naprawdę? Do końca trudno się temu stwierdzeniu poddać, ponieważ nikt nikomu nie może zabronić studiować i pracować na uczelni, w której wykłada jego ojciec czy matka.

Medykalia czyli Juwenalia medyków

Juwenalia oznaczają Dni Studenta. Nazwa pochodzi z języka łacińskiego, gdzie łac. Iuvenalia oznaczają igrzyska młodzieńców. jest to święto studentów. Pierwsze Juwenalia odbyły się w Krakowie. W XV wieku obchodzono tam pierwsze święto studentów. Tradycja Juwenaliów jest więc bardzo dawna. W wielu miastach w ten dzień studenci przejmują władzę nad miastami akademickimi, a na czas trwania Juwenaliów otrzymują symboliczne klucze do bram miasta. Zabawa trwa przez kilka dni. W tym czasie odbywa się szereg imprez takich jak koncerty, zawody sportowe. Imprezy te są organizowane głównie przez i dla studentów, ale oczywiście jest na nich miejsce dla wszystkich chętnych.

Każda uczelnia ma swoje święto studentów i obchodzi je w innym terminie. Ekonomiści mają Ekonomalia, które zazwyczaj są obchodzone w tym samym czasie lub nieco później niż Juwenalia, ale porą wiosenną. Studenci medycyny bawią się na Medykaliach – podobnie najhuczniej i najbardziej zabawnie. Medykalia są bardzo często obchodzone jesienią. Wszystko zależy od tradycji danej uczelni wyższej. Akademia medyczna jest więc uczelnią specyficzną. Wszystkie studia z zakresu medycyny są bardzo trudne, charakteryzują się ogromem precyzyjnej wiedzy, którą musi poznać i zgłębić przyszły lekarz, farmaceuta czy weterynarz. Podczas Medykaliów panuje więc luz, który chętnie jest wykorzystywany przez studentów studiów medycznych. Studenci bawią się do białego rana i nie myślą o nadchodzącej sesji i egzaminach.

O medycynie słów kilka

Medycyna – wszyscy wiedzą, że to nauka, która służy leczeniu i zapobieganiu chorobom ludzi i zwierząt. A tak naprawdę, czy jest medycyna i gdzie można jej się nauczyć?

Medycyna z języka łacińskiego medicina oznacza po prostu sztukę lekarską. Jest to nauka empiryczna, czyli oparta na konkretnym doświadczeniu. Obejmuje ona pełną wiedzę o zdrowiu i chorobach człowieka, jak również o sposobach ich zapobiegania, oraz leczenia. Medycynę dzieli się na ludzką i weterynaryjną. Medycyna weterynaryjna dotyczy stanu zdrowia zwierząt – ich chorób, zapobiegania oraz sposobów leczenia. Pierwszym lekarzem w starożytności był Hipokrates, bynajmniej jego uważa się za ojca medycyny. Natomiast za ojca medycyny nowożytnej uważa się Paracelsusa. Obecnie medycynę traktuje się jako naukę opartą na wiedzy, która jest potwierdzona bezspornymi faktami.

Medycyna jest jednym z kierunków naukowych, który można studiować na wyższych uczelniach. Akademia medyczna kształci specjalistów z tej dziedziny, których później nazywamy lekarzami lub lekarzami weterynarii. Studia medyczne w Polsce trwają 6 lat, a po ich ukończeniu studenci otrzymują dyplom lekarza bądź lekarza weterynarii. Powszechnie uznaje się, że studia medyczne są jednymi z najtrudniejszych, ale też są bardzo popularne i wiele osób chce studiować medycynę. Czy lekarzem zostaje się z powołania? Czasami tak, choć nie zawsze tak bywa. Wybór studiów i zawodu to indywidualne predyspozycje i bardzo często rodzinne tradycje.

Zarobki lekarzy

Dla niektórych akademia medyczna to studia, które gwarantują bardzo dobrą pensję w przyszłości. Czy zawód lekarza jest opłacalny finansowo? Jeśli tak, to ile zarabiają lekarze?

Lekarze zazwyczaj nie poprzestają na jednym miejscu pracy. Szpital, prywatna klinika, przychodnia i prywatny gabinet – tak wygląda dzień pracy lekarzy. Lekarze pracują więcej niż kiedykolwiek, ale zarabiają też zupełnie nieźle. Sprawdza się więc w ich przypadku maksyma, że im więcej pracy, tym większe i lepsze są zarobki.

Zgodnie z wynikami ankiety, jaką przeprowadził Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy, lekarze w Polsce przeciętnie zarabiają na etacie 4000 zł brutto. Tyle zarabiają średnio na etacie lekarze specjaliści z tytułem doktora nauk medycznych, którzy pracują w dużych szpitalach klinicznych. Lepiej zdecydowanie zarabiają lekarze rodzinni POZ, nawet 6000 zł brutto. Natomiast średnie wynagrodzenie lekarza kontraktowego wynosi 8, 5 tys. zł brutto. Najbardziej są doceniani lekarze specjaliści i oni zarabiają bardzo dobrze. Najlepsi i najbardziej znani – elita wśród lekarzy – potrafią zarobić nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych miesięcznie, a nieoficjalnie mówi się nawet o 100 tysiącach.

Prawda jest taka, że wszystko zależy od aktywności medyków. dzień najaktywniejszych zawodowo lekarzy nie kończy się na ustawowych 8 godzinach pracy, a bardzo często przekracza 12 godzin. Jednak pensje tu są adekwatne do nakładów. Średnio lekarze przyznają, że zarabiają około kilkunastu tysięcy złotych miesięcznie. Czy to dużo, czy mało, trzeba już samemu ocenić.

O zawodzie lekarza słów kilka

Aby stać się pełnoprawnym lekarzem, nie wystarczy tylko i wyłącznie ukończyć studiów wyższych na akademii medycznej i uzyskać dyplomu lekarza. Przed takim świeżo upieczonym doktorem z dyplomem jest jeszcze długa droga, jaką musi przebyć, aby stał się pełnoprawnym i samodzielnym lekarzem.

Aby lekarz mógł leczyć, musi zdobyć odpowiednie uprawnienia i dokumenty je potwierdzające. Sam dyplom, choćby najlepszej uczelni w kraju, to za mało. Prawo wykonywania zawodu lekarza, uprawniona osoba zdobywa je podczas trzynastomiesięcznego stażu podyplomowego (w szpitalach, klinikach). Następnie kandydat na lekarza musi zdać z wynikiem pozytywnym Lekarski Egzamin Państwowy. Na tym jednak nie koniec nauki. Lekarze zdobywają odpowiednie specjalizacje, a tych w medycynie jest bardzo dużo do wyboru, bo aż 77. Lekarz staje się pełnoprawnym specjalistą w danej dziedzinie (podstawowej) po 5 – 6 latach szkolenia w trakcie pracy zawodowej. Natomiast, jeśli lekarz chce ukończyć specjalizację szczegółową – specjalistą będzie dopiero po 15 – 20-tu latach od skończenia podstawowych studiów wyższych. Decyduje tutaj okres samej nauki, procedury formalne jak i odpowiednie doświadczenie zdobyte w danej dziedzinie podczas pracy.

Dlaczego zostały wprowadzone specjalizacje medyczne? Powodem był rozwój samej medycyny i jej naturalny podział. Tak powstały specjalizacje podstawowe i szczegółowe. Wiadomo doskonale, że nie można być specjalistą we wszystkich dziedzinach, dlatego lekarze są zobowiązani do wyboru i zrobienia odpowiedniej specjalizacji medycznej.

O lekarzach słów kilka

Odpowiedź na pytanie, kim jest lekarz, brzmi dziecinnie prosto: lekarz leczy ludzi. I nie jest ona błędna, mimo, iż nie zawiera pełnej definicji zawodu lekarza. Kto jest lekarzem, a kto nim nie jest?

Lekarz to osoba, która posiada odpowiednie kwalifikacje pozwalające na leczenie ludzi. Te kwalifikacje muszą być potwierdzone wymaganymi dokumentami, które upoważniają do udzielania świadczeń zdrowotnych. Świadczenia zdrowotne, które wykonuje lekarz, polegają w szczególności na badaniu stanu zdrowia drugiej osoby, rozpoznawaniu u niej chorób, ich kwalifikowaniu i zapobieganiu im poprzez zastosowanie odpowiedniego leczenia i rehabilitacji chorych ludzi. Lekarz musi posiadać również uprawnienia do udzielania porad lekarskich. Bez odpowiednich dokumentów nie może również wydawać opinii i orzeczeń lekarskich. Lekarz powinien posiadać określoną specjalizację medyczną. Wykaz niezbędnych dokumentów, jakimi powinna legitymować się osoba podająca za lekarza, zostały określone w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2011 r. Nr 277, poz. 1634, tekst jednolity z dnia 27 września 2011 roku).

Poza odpowiednimi dokumentami, lekarz obowiązany jest ukończyć studia medyczne na uczelni medycznej – akademii medycznej, uniwersytecie medycznym lub uczelni prywatnej. Takie podstawowe studia medyczne trwają 6 lat i kończą się uzyskaniem dyplomu lekarza, który jest równorzędny z dyplomem magistra. Po ich ukończeniu lekarz staje się lekarzem, choć przed nim jeszcze długa droga, by samodzielnie mógł wykonywać swój zawód.

Lekarze są dla ludzi

Uniwersytety, na których studiuje się medycynę pełnią nieprzerwanie funkcję jak najtrudniejsze do zdobycia w każdym społeczeństwie. Medycyna niezaprzeczalnie jest najmocniej zakorzeniona w świadomości poprzez wszystkie narody jak ekskluzywny przejaw umiejętności. Uczący się zawodu lekarza często nie pojmują, jak bardzo wyjątkową funkcję przyjdzie im szerzyć dzięki swoim umiejętnościom. Profesja medyczna zdecydowanie jest najbardziej rozumiane na całym świecie jako najdoskonalsza profesja. Kierunki studiów, związane z medycyną stale odbierane są jak najcenniejsze kierunki studiów w każdym społeczeństwie. Studenci medycyny nawet nie czują, jak ważną funkcję zamierzają kultywować poprzez wykonywanie misji lekarskiej. Aspirujący doktorzy zazwyczaj nie zdają sobie sprawy, jak niezwykle ważną profesję będą pełnić za pomocą swojej wiedzy. Misja leczenia ludzi zdecydowanie jest najdobitniej odbierane na całym świecie jako najdoskonalsza profesja. Kierunki studiów, związane z medycyną bezapelacyjnie funkcjonują jako najbardziej przydatne studia na całym świecie. Misja leczenia ludzi niezaprzeczalnie jest najsilniej odbierane na całym świecie jak misja niesienia ratunku dla życia. Studia medyczne stale odbierane są jak najważniejsze studia w każdym społeczeństwie. Lekarze są dla ludzi, a nie odwrotnie i zawsze jest pierwsza zasada podejmowania się zawodu lekarskiego na całym naszym świecie.

Page 1 of 7

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén