Skomplikowane studia medyczne

Studia na akademii medycznej wymagają wielu umiejętności. Nie wystarczy tylko doskonale zdać maturę, aby utrzymać się przez ciężkich sześć lat na kierunku lekarskim. Do tego dochodzi jeszcze konieczność zrobienia specjalizacji i odbycia stażów, aby rozpocząć karierę. Wielu kandydatów na studia ta ciężka perspektywa jednak nie zraża. Na początku studia medyczne mogą wydawać się bardzo trudne, jednak jest to w pewien sposób specyfika kształcenia wyższego – niemal każdy student pierwszego roku ma problemy ze zrozumieniem treści, których musi się nauczyć, gdyż metody nauczania są zupełnie inne niż w szkole.
Samo przestawienie się na tryb nauczania na studiach medycznych to jednak dopiero początek drogi. Konieczne jest przejście przez wiele zajęć praktycznych, które mają za zadanie ukształtować odpowiednio studentów medycyny i nauczyć ich takich umiejętności, jak świadomość dotycząca ludzkiego ciała czy przeprowadzanie podstawowych zabiegów lekarskich. Bardziej skomplikowane zabiegi to już kwestia praktyk czy stażu. To wszystko sprawia jednak, że studia medyczne potrafią trwać o wiele, wiele dłużej niż każdy inny tok studiów na innych uczelniach. Czy warto? Z pewnością tak, jeśli chcemy ratować życie ludzkie w przyszłości.

Medycyna – jedyna opcja na akademii medycznej?

Spora część osób ubiegających się o miejsce na akademii medycznej rozważa podjęcie innych studiów, niż medycyna. Aby dostać się na kierunek lekarski trzeba bowiem posiadać bardzo dobre, wręcz doskonałe wyniki w nauce. Nieraz zdarza się, że arkusz maturalny po prostu "nie podejdzie", a powstałe w egzaminie błędy nie zawsze są związane z brakiem wiedzy – często decyduje o tym również stres. W tej sytuacji marzenia o medycynie albo trzeba porzucić, albo starać się poprawić niekorzystny egzamin. W wielu przypadkach jednak zapada decyzja o rozpoczęciu innego kierunku studiów.
Trzeba przyznać, że oferta akademii medycznych w tym zakresie jest bardzo bogata. Możemy zatem zdecydować się na farmację, jednak ten kierunek również jest bardzo oblegany i dlatego próg punktowy również jest bardzo wysoki. Gdy szukamy innych propozycji na uniwersytecie czy akademii medycznej, warto zastanowić się na przykład nad pielęgniarstwem czy położnictwem. Wiele osób wybiera również mniej popularne kierunki studiów takie, jak zdrowie publiczne, analityka medyczna czy ratownictwo medyczne. Nie brakuje także chętnych na kosmetologię, dietetykę czy fizjoterapię, które są bardzo popularne szczególnie w ostatnich latach.

Co można studiować na akademii medycznej?

Chociaż większości osób akademia medyczna kojarzy się z kierunkiem lekarskim, nie jest to jedyna opcja dla osób ubiegających się o miejsce na tej uczelni. Trzeba przyznać, że z każdym kolejnym rokiem pojawia się coraz więcej możliwości, jeśli chodzi o studia medyczne. Pomimo tego, że kierunek lekarski czy lekarsko-dentystyczny to najbardziej oblegane przez przyszłych studentów opcje, również w przypadku pozostałych kierunków studiów uzyskanie miejsca jest czasem bardzo trudne.
Większość uczelni medycznych oferuje kandydatom studiowanie farmacji, która jak wiadomo jest bardzo powiązana z medycyną i zdrowiem. Ukończenie takich studiów uprawnia do prowadzenia własnej apteki czy własnoręcznego wykonywania leków, co w dzisiejszych czasach zapewnia bardzo dobrą pracę. Farmacja to jednak nie jedyna propozycja skierowana do kandydatów na studia.
Spora część akademii medycznych ma w swojej ofercie położnictwo, które jest również bardzo ważną dziedziną medycyny. Bardzo często studia medyczne to również takie kierunki, jak kosmetologia czy pielęgniarstwo. Możemy spotkać również mniej popularne kierunki takie, jak elektroradiologia czy zdrowie publiczne. Kształcenie w każdym z tych kierunków jest bardzo istotne dla prawidłowego funkcjonowania ośrodków zdrowia czy szpitali.

Dlaczego warto studiować na akademii medycznej?

Studia na akademii medycznej są bardzo popularne wśród osób wybierających się na uczelnie. Oczywiście, największą popularnością cieszy się kierunek lekarski czy też lekarsko-dentystyczny, ale jednak – jak wiadomo – nie każdy może zostać lekarzem. W wielu przypadkach nie decydują o tym tylko wyniki z egzaminu dojrzałości. Bardzo często olbrzymi wpływ na to, czy nadajemy się na lekarza ma nasza osobowość czy cechy charakteru.
Nawet jeśli nie mamy predyspozycji do tego, aby zostać lekarzem, warto zastanowić się nad innymi kierunkami, które są dostępne na akademii medycznej. Trzeba przyznać, że dyplom takiej uczelni jest bardzo często o wiele lepiej widziany na rynku pracy niż uczelni o wielu kierunkach kształcenia. Nic więc dziwnego, że kierunki takie, jak dietetyka czy położnictwo, które również można studiować na akademii medycznej, cieszą się również olbrzymią popularnością. Chociaż sporą część osób studiujących na wspomnianych dwóch kierunkach stanowią ci, którzy nie uzyskali miejsca na kierunku lekarskim, to jednak wielu studentów od początku pragnęło zajmować się dietetyką czy położnictwem. Co prawda, szczególnie ta druga profesja może okazać się dość trudna, jednak również pomaga ona w codziennym życiu i dlatego jest ogromnie ważna.

Studia lekarskie – prestiż?

Wielu osobom studia na akademii medycznej kojarzą się z ogromnym prestiżem. Taka opinia to kwestia tradycji, gdyż niegdyś profesja lekarska cieszyła się olbrzymim uznaniem w społeczeństwie. Jak to jest dzisiaj ze studiami medycznymi? Czy renoma uczelni lekarskich nadal trwa? Czy młodzi ludzie podejmujący studia medyczne nadal czują się wyjątkowo, przystępując do nauk lekarskich?
Ta kwestia w ostatnich latach jest dość mocno skomplikowana. W wielu przypadkach kandydaci na studia medyczne są zmuszeni wybierać mniejsze ośrodki kształcące lekarzy w Polsce. Jest to związane z olbrzymią konkurencją wśród kandydatów. Niejednokrotnie, otrzymanie miejsca na kierunku lekarskim w większych ośrodkach naukowych takich, jak Warszawa, jest wręcz niemożliwe. Progi punktowe są tak wyśrubowane, że faktycznie na takie studia mogą dostać się tylko najlepsi. To sprawia, że w istocie akademie medyczne cieszą się olbrzymim uznaniem Do Polski przyjeżdżają nawet studenci z innych krajów, gdyż nasze uczelnie cieszą się dobrą reputacją nie tylko w Polsce, ale także na całym świecie. Wielu studentów kierunków lekarskich odczuwa olbrzymią dumę, uczęszczając na zajęcia dla przyszłych lekarzy, jednak niestety w wielu przypadkach tak zaostrzone normy co do, na przykład, przyjęć na studia tworzą niepotrzebną rywalizację pomiędzy studentami.

Jakie cechy osobowości są potrzebne do sprawowania zawodu lekarza?

Zawód lekarza należy do jednych z najbardziej wymagających profesji. Pomimo to rzesza osób, których największym marzeniem jest właśnie zdobycie posady lekarza, z roku na rok nie maleje. Aby umiejętnie sprawować czynności lekarskie konieczne są odpowiednie umiejętności. Należą do nich między innymi zdolność do szybkiego podejmowania decyzji. Jest to szczególnie istotne dlatego, że sytuacja pacjenta może ulegać dynamicznym zmianom wraz z na przykład pogarszającym się nagle stanem jego zdrowia. W takich sytuacjach szybkie podejmowanie decyzji jest konieczne nie tylko do podtrzymywania dobrej kondycji pacjenta, ale czasem także do uratowania jego życia.
Kolejną cechą, którą powinien posiadać przyszły lekarz jest zdolność analitycznego myślenia. Umiejętności i wiedza, którą zdobyliśmy podczas studiów są niezwykle istotne, ale bez analizy faktów i na przykład objawów lekarz, nawet ten, który podczas studiów otrzymywał najlepsze stopnie, nie jest w stanie celnie zdiagnozować pacjenta, a w konsekwencji go wyleczyć. Jest to więc szalenie istotne, aby kandydat na lekarza cechował się właśnie umysłem analitycznym.
Bardzo ważne są również zdolności manualne, przydatne podczas przeprowadzania różnych zabiegów.

Medycyna – trudne studia

Studia medyczne to jedne z bardziej wymagających kierunków studiów. Jakie trudności napotka na swojej drodze student medycyny?
Oprócz tego, że na początku konieczne jest uczenie się na pamięć wielu łacińskich nazw dotyczących anatomii czy chorób, przed studentami akademii medycznej stoją również niestety inne problemy. Należą do nich na przykład zajęcia w prosektorium, konieczne podczas każdego procesu nauczania na lekarza. Obcowanie ze zmarłym dla wielu osób może stanowić przerażające doświadczenie, dlatego też sporo studentów rezygnuje z nauki po tego rodzaju lekcjach. Aby zostać lekarzem trzeba posiadać odpowiednie kwalifikacje, a takie zajęcia pozwalają sprawdzić, czy dana osoba naprawdę nadaje się do tego, aby zostać lekarzem.
Egzaminy na studiach medycznych również są niewątpliwie sporą trudnością dla wielu studentów. Wymagają one doskonałej wręcz pamięci i zdolności przyjmowania nawet najbardziej niezrozumiałej dla nas wiedzy. Z drugiej strony jednak, dzięki nabytym umiejętnościom w przyszłości można zdiagnozować pacjenta, co nieraz bywa bardzo trudne nawet dla bardziej doświadczonych lekarzy.
Trud ponoszony podczas tych studiów na pewno jest opłacalny, gdy chcemy ratować ludzkie życie.

Czy łatwo zostać lekarzem?

Medycyna to marzenie wielu osób. Czy droga do uzyskania upragnionego dyplomu lekarza jest prosta i w zasięgu każdej tym zainteresowanej osoby? Otóż, patrząc na rekrutację na uczelnie medyczne możemy szybko zorientować się, jak bardzo restrykcyjny jest próg do tego, aby w ogóle dostać się na studia medyczne. Przede wszystkim, na samym początku najistotniejsze są wyniki z matury, wobec czego nic dziwnego, że osoby silnie zmotywowane do tego, aby dostać się na upragnioną medycynę muszą zaczynać ostre przygotowania do egzaminu dojrzałości już na wiele lat przed jej zdawaniem.
Same wyniki maturalne nie stanowią jednak o naszym sukcesie. Można dostać się na medycynę a się na niej nie utrzymać – jest to bardzo często spotykany przypadek. Podczas pobierania nauk medycznych nie wystarczą same zdolności – bardzo często trzeba poświęcić naprawdę wiele czasu na to, aby nauczyć się na pamięć wielu skomplikowanych wyrażeń dotyczących anatomii czy chorób, również w obcym języku. Dodatkowo, trzeba przejść przez wiele stresujących sytuacji, jaką może być dla osoby kończącej liceum na przykład wizyta w prosektorium, co jest nieodłącznym elementem nauk medycznych. To wszystko wpływa na to, że uzyskanie dyplomu lekarza jest nieraz bardzo trudne.

Dlaczego medycyna?

Medycyna jest jednym z bardziej popularnych kierunków studiów. Wiele osób nie wyobraża sobie ukończenia żadnej innej uczelni niż akademia medyczna. Często wynika to z tradycji rodzinnych – posiadanie rodziców czy dziadków lekarzy zobowiązuje! Wielu uczniów liceów właśnie w związku z zawodem wykonywanym przez najbliższych pragnie dostać się na ten kierunek studiów.
W wielu przypadkach pobudki kierujące młodych ludzi do zdawania na medycynę są zupełnie inne. Często osoby o doskonałych wynikach w nauce, ale nie pochodzące z domów o tradycji lekarskiej pragną wybić się ze swojego środowiska. Medycyna jest bowiem uważana za bardzo prestiżowy kierunek studiów, zwykle gwarantujący pracę po jej ukończeniu. Chociaż pobieranie nauk na akademii medycznej trwa dłużej niż standardowe studia, a do tego dochodzi jeszcze konieczność odbycia specjalizacji i staże, to jednak wiele osób nadal chce pobierać nauki w tej dziedzinie.
Bardzo często powodem, dla którego uczniowie klas maturalnych decydują się na zdawanie na medycynę jest to, że nie widzą oni dla siebie innej drogi. Co prawda, trzeba posiadać odpowiednie umiejętności, aby zostać lekarzem, ale sporo osób nie wie tak naprawdę wybierając się na studia, kim chciałoby zostać w przyszłości i stąd decyzja o medycynie.

Studia medyczne

Chociaż studia medyczne należą do jednego z trudniejszych kierunków studiów, są one bardzo często celem dla wielu maturzystów, szczególnie tych uczęszczających do klas o profilu biologiczno-chemicznym. W wielu liceach prowadzone są dodatkowe zajęcia przygotowujące do medycyny, więc nic dziwnego, że spora część uczniów wybiera się na akademię medyczną po maturze. Organizowane są bowiem kursy łaciny czy lekcje w prosektorium, które sprawiają, że uczniowie zaczynają tak naprawdę dowiadywać się, na czym polega ta praca.
Dostanie się na wymarzone studia musi być jednak poprzedzone bardzo ciężką pracą. W dzisiejszych czasach nie ma co prawda egzaminów wstępnych, jednak pomimo to kierunku lekarskie są bardzo oblegane. Stąd też konieczne jest uzyskanie naprawdę bardzo dużej ilości punktów maturalnych, aby spokojnie dostać się na akademię medyczną.
Studia medyczne często trwają o wiele dłużej niż tradycyjne uzyskanie dyplomu. To nie zniechęca jednak kandydatów na lekarzy do starań o miejsce na kierunku lekarskim. Wielu z nich musi kilkakrotnie powtarzać maturę, aby uzyskać upragniony cel. Wiąże się to późniejszym wkroczeniem na rynek pracy, jednak dla sporej części osób nie jest to żadna przeszkoda.

Etyka lekarska

Uzyskując tytuł zawodowy, jakim jest lekarz i rozpoczynając pracę w swoim wyuczonym zawodzie, absolwent studiów będzie musiał oprócz udzielania porad medycznych i leczenia ludzi, zmierzyć się w praktyce z zagadnieniami etyki lekarskiej. Etyka lekarska są to ogólnie przyjęte normy i zasady, które regulują stosunek między lekarzem, a pacjentem. Zasady te spisane są w dokumencie o nazwie Kodeks Etyki Lekarskiej. Najsłynniejszym przyrzeczeniem składanym przez przyszłego lekarza jest przysięga Hipokratesa, będąca krótszą wersją Kodeksu Etyki Lekarskiej. Lekarz powinien wiedzieć w jakich przypadkach i kiedy ma zachować tajemnice lekarską. Niedopuszczalne jest, by przekazał informacje o stanie pacjenta niewłaściwej i nieupoważnionej do tej wiedzy osobie. Nawet śmierć pacjenta nie zwalnia lekarza z dochowania tajemnicy lekarskiej. Lekarz powinien jak najlepiej wykonywać swoją pracę i zawsze dążyć do dobra i zdrowia pacjenta. Istnieją jednak wyjątkowe sytuacje, w których może odmówić leczenia. Zawód lekarza niesie ze sobą oprócz wielkiej odpowiedzialności za życie drugiego człowieka również wiele dylematów moralnych, przed którymi nie raz stanie absolwent akademii medycznej, dlatego znajomość etyki lekarskiej jest niezbędna i bardzo ważna w tym zawodzie.

W jaki sposób dostać się na medycynę?

Dla wielu ludzi studia medyczne są niedostępne, ze względu na zbyt słabe wyniki w nauce, zły wybór przedmiotów na maturze, zły profil klasy i brać zdolności do nauki przedmiotów ścisłych. O studiach medycznych powinniśmy już myśleć w liceum i pod tym kątem przygotowywać się do matury. Szczególny nacisk i dużo pracy powinniśmy włożyć w naukę biologii, chemii, fizyki, ale i języka angielskiego, który zawsze i w każdym zawodzie się przydaje. Uczelni, na których możemy uczyć się zawodu jest wiele i od poszczególnej akademii medycznej zależy, jakie przedmioty i próg punktowy jest wymagany. Musimy przygotować się jednak na trudną walkę, ponieważ zdawać należy przedmioty w wersji rozszerzonej, a wynik powinien być zbliżony stu procentom. Medycynę studiować możemy między innymi w takich miastach jak: Poznań, Gdańsk, Warszawa, Białystok, Wrocław, Szczecin, Łódź, czy Olsztyn. Wybór jest duży, ale każda uczelnia wymaga od przyszłego studenta dużej wiedzy i zaangażowania w naukę. Warto walczyć o marzenia i jeśli czujemy, że zawód lekarza to nasze powołanie, nie powinniśmy się poddawać, ale ciężko pracować na jak najlepsze wyniki na maturze. A w przypadku niepowodzenia zawsze istnieje szansa ponownego podejścia do egzaminu dorosłości.

W jaki sposób dbać o zdrowie.

Wszyscy chcemy jak najdłużej cieszyć się dobrym zdrowiem i odkryć sekret długowieczności. Często jednak zapominamy o tym, by w odpowiedni sposób dbać o siebie i nie dopuszczać do sytuacji, w których łatwo to zdrowie stracić. Pracujemy zbyt długo i zbyt ciężko, przemęczamy się, nie wysypiamy, prowadzimy siedzący tryb życia, odżywiamy się w zły sposób, palimy papierosy i zbyt często pijemy alkohol. Te wszystkie czynniki prowadzą do pogorszenia się naszego zdrowia, osłabienia odporności i gorszego samopoczucia. Podstawą i sposobem na lepsze samopoczucie powinna być dieta bogata w warzywa i owoce. Powinniśmy odżywiać się zdrowo, spożywając pięć posiłków dziennie. Wyeliminujmy z diety słodycze, słone przekąski i fast foody. Poza tym nie zapominajmy o aktywności fizycznej oraz odpowiedniej ilości snu, która pozwoli na właściwą regenerację organizmu. Zamiast wolny czas spędzać przed telewizorem na kanapie, z paczką chipsów w ręku, wyjdźmy na spacer. Ruch na świeżym powietrzu na pewno dobrze nam zrobi, dotleniając organizm. Jeśli z wiekiem nie chcemy często odwiedzać gabinetów lekarskich, warto już od najmłodszych lat wprowadzić te rady w życie. Poza tym regularnie chodźmy na badania kontrolne, na bieżąco kontrolując swój stan zdrowia.

Kierunki medyczne

Jeśli od zawsze chcieliśmy pomagać ludziom, a biologia, chemia, matematyka, czyli nauki ścisłe nie stanowiły dla nas żadnego problemu, a wręcz lubiliśmy się ich uczyć, dostając z nich same dobre oceny, to studia o kierunku medycznym mogą być idealne dla nas. I wcale nie musimy być w przyszłości lekarzem. Do wyboru mamy wiele innych dziedzin i kierunków kształcenia. Z medycyną bowiem łączą się też takie kierunki jak: pielęgniarstwo, dietetyka, fizjoterapia, położnictwo, biotechnologia medyczna, kierunek lekarsko- dentystyczny, czy też ratownictwo medyczne. Są to kierunki równie wymagające, odpowiedzialne i ciekawe, ściśle powiązane ze zdrowiem i ratowaniem życia człowieka. Absolwenci tych kierunków również mogą podjąć pracę w publicznych i prywatnych ośrodkach zdrowia lub założyć własną działalność. Kierunki medyczne dają wiele szans i możliwości zawodowych. Nie każdy czuje powołanie do bycia lekarzem, dlatego chcąc zdobywać wiedzę z zakresu medycyny, ma również do wyboru inne ścieżki kariery. Pielęgniarki, dietetycy, fizjoterapeuci, czy też położne to często niedoceniane, a bardzo ważne i potrzebne zawody, dlatego nie można zapominać o pracy, jaką te osoby włożyły w ukończenie studiów i podjęcie się tych wymagających zajęć.

Dlaczego warto studiować medycynę?

Wybierając studia zastanawiamy się w jakim kierunku się kształcić, by w przyszłości nie mieć problemu ze znalezieniem pracy. Kierunkami, które od zawsze cieszą się dużą popularnością, są kierunki medyczne. Co roku wielu maturzystów decyduje się zawalczyć o miejsce na akademii medycznej. Dostać się nie jest łatwo, podobnie jak ukończyć studia, ale temu, komu się uda, może zagwarantować to sukces. Medycyna to bardzo prestiżowy kierunek, który warto studiować z wielu powodów. Jedną z ważniejszych zalet ukończenia kierunku lekarskiego, jest bez wątpienia pewna praca i duże zarobki. Lekarze nie muszą się martwić o zatrudnienie, ponieważ zawsze będzie dla nich miejsce na rynku pracy. W ten zawód wpisana jest również możliwość niesienia pomocy innym ludziom i wiele osób, właśnie z tego względu wybiera medycynę. Warto również wybrać te studia, ponieważ stwarzają one możliwość ciągłego doszkalania się i podnoszenia swoich kwalifikacji. Osoby ambitne, które chcą w życiu coś osiągnąć i nie boją się ciężkiej pracy, z pewnością powinny pomyśleć o medycynie. Na tym kierunku poznamy dokładnie funkcjonowanie ludzkiego organizmu, co jest niezwykle ciekawe i przydatne w życiu. Medycyna nie jest kierunkiem dla wszystkich, ale z pewnością warto ją studiować, jeśli czujemy tylko, że leczenie ludzi, to nasze powołanie.

Cechy dobrego lekarza

Myśląc o kierunku lekarskim powinniśmy zastanowić się, czy oprócz wiedzy medycznej, którą zdobędziemy, nasze cechy charakteru pozwolą nam dobrze sprawować ten zawód. Wybierając się do lekarza oprócz kompetencji, kursów i ukończonych specjalizacji, zwracamy również uwagę na podejście do pacjenta. Lekarz z powołania będzie zawsze dbał o dobro pacjenta, będzie starał się dociekać przyczyn choroby, będzie udzielał rad, w sposób zrozumiały przekazując informację o stanie zdrowia pacjenta. Lekarz powinien lubić pracę z ludźmi, powinien potrafić ich wysłuchać, wczuć się w sytuację, do każdego podchodząc indywidualnie. Pacjent udający się do lekarza, przede wszystkim musi czuć, że został wysłuchany, a pomoc jaką otrzymuje jest fachowa i przyniesie pozytywne rezultaty, w postaci poprawy stanu zdrowia. To bardzo ważne, aby w relacji lekarz- pacjent, obdarzyć lekarza pełnym zaufaniem. Sama postawa lekarza w stosunku do chorego, może mieć bardzo duże znaczenie w procesie zdrowienia. Dlatego tak ważne jest, by lekarz oprócz wiedzy medycznej, posiadał rozwinięte zdolności interpersonalne. Umiejętność empatii jest potrzebna, ale zbyt duża wrażliwość również nie jest dobrą cechą. Oddzielenie życia zawodowego, od życia prywatnego jest istotne, by uchronić się od wypalenia zawodowego, które możliwe jest i w tym zawodzie.

Ważność zdrowia w życiu człowieka

W życiu każdego z nas zdrowie odgrywa bardzo ważną rolę. Gdy jesteśmy młodzi często nie zdajemy sobie sprawy, jak cenne jest dbanie o nie i ile zależy od naszego dobrego samopoczucia. Zdrowie często doceniamy dopiero wtedy, gdy zachorujemy i je stracimy. Gdy już się źle poczujemy, bardzo często wizytę u lekarza traktujemy jako ostateczność, unikając jej i próbując w pierwszej kolejności leczyć się sami. Nie zdajemy sobie sprawy ile zależy od prawidłowej i jak najszybszej diagnostyki chorób. Z pozoru zwykłe, nieleczone przeziębienie, może przynieść wiele powikłań. Mało mówi się również o profilaktyce i rutynowych badaniach. Powinniśmy zgłaszać się na nie sami i częściej korzystać z możliwości, jakie proponuje nam w tym kierunku służba zdrowia. Wczesne wykrycie chorób daje duże możliwości ich całkowitego wyleczenia, dlatego nie powinniśmy odkładać wizyt u lekarza, których prędzej czy później i tak nie unikniemy, jeśli choroba się rozwinie i da o sobie znać. Często zapominamy również o zapobieganiu chorobom, nie dbając o siebie. Zdrowe odżywianie, aktywność fizyczna, wysypianie się i czas przeznaczony na regenerację organizmu po wyczerpującym dniu, to rzeczy niezbędne do zachowania zdrowia.

Absolwenci studiów medycznych

Kierunek lekarski jest bardzo wymagającą dziedziną wiedzy. Nie każdy dostanie się na akademię medyczną, oraz nie każdy zostanie jej absolwentem. Trzeba mieć naprawdę dużą wiedzę, chęci do nauki, ambicję i z zaangażowaniem podchodzić do wszystkich zajęć oraz wykładów. Nie ma tu miejsca na lekceważące podejście do studiów i lenistwo. Tytuł lekarza otrzymują tylko osoby najwytrwalsze, które wykażą się największym zaangażowaniem, wiedzą i talentem. Prawo wykonywania zawodu otrzymuje się po pozytywnym wyniku z Lekarskiego Egzaminu Końcowego. Kończąc akademię medyczną będziemy posiadać wiedzę z zakresu budowy, rozwoju i funkcjonowania organizmu człowieka. Poznamy szczegóły nauk morfologicznych, klinicznych, zabiegowych, behawioralnych, czy też społecznych, dotykających takich zagadnień jak etyka lekarska. Absolwenci kierunków lekarskich będą rozpoznawać objawy chorób, ich diagnostykę, stany zagrożenia życia, oraz przypadki, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Po szkole medycznej, jej absolwenci mogą podjąć pracę w publicznych oraz prywatnych zakładach opieki zdrowotnej, ale również w ośrodkach akademickich i badawczych. Medycyna daje szeroki zakres możliwości i miejsc pracy, oraz umożliwia ciągły rozwój i dokształcanie się jej absolwentów.

Specjalizacje na medycynie

Gdy swoją przyszłość wiążemy z medycyną, a wymarzonym zawodem staje się zawód lekarza, najczęściej mamy na myśli konkretną specjalizacje. Medycyna jest bardzo rozległą dziedziną wiedzy, której z pewnością nie opanujemy w każdym zakresie. Człowiek składa się z tak wielu organów i zapada na tak wiele chorób, że nie sposób znać się na wszystkim. Rozpoczynając studia medyczne na początku przyswajamy wiedzę ogólną nauk medycznych. Dopiero po kilku latach przychodzi czas, gdy musimy wybrać, w jakim kierunku tak naprawdę chcemy się kształcić, rozwijać i w zakresie jakich nauk otrzymać specjalizację. Do wyboru mamy naprawdę wiele dziedzin, takich jak ginekologia, kardiologia, chirurgia, choroby wewnętrzne, endokrynologia, choroby zakaźne i wiele, wiele innych, których wszystkich nie sposób wymienić. Studia medyczne trwają wiele lat i jeśli nie myśleliśmy wcześniej o żadnej specjalizacji, będziemy mieć dużo czasu na zastanowienie się, co nas najbardziej interesuje i którą dziedziną chcielibyśmy się zajmować. Po skończonej specjalizacji możemy rozpocząć następną lub wciąż dokształcać się i poszerzać swoją medyczną wiedzę. Zawód lekarza wiąże się bowiem z ciągłą nauką i podnoszeniem swoich kwalifikacji.

Dla kogo są studia medyczne?

W dzieciństwie zapytani kim chcielibyśmy zostać gdy dorośniemy, często obok strażaka, piosenkarki, czy policjanta, pada stwierdzenie, że lekarzem. Najczęściej dorastając, porzucamy dziecięce marzenia o leczeniu ludzi, wiedząc że nie jest to dla nas. Czasami, z wiekiem uświadamiamy sobie, że właśnie ten zawód chcielibyśmy w przyszłości wykonywać. Od marzenia, do realizacji wiedzie jednak długa droga. Medycyna nie jest kierunkiem dla wszystkich. Jest to dziedzina nauki, która wymaga od nas pełnego zaangażowania, skupienia i poświęcenia całego swojego czasu na naukę. Jeśli w liceum nigdy nie radziliśmy sobie z biologią, chemią, matematyką i innymi przedmiotami ścisłymi, na studiach medycznych prawdopodobnie nie damy sobie rady. Oczywiście nie jest to regułą, bo jeśli czujemy, że chcemy się uczyć i opanujemy materiał, to warto próbować. Należy tylko zdawać sobie sprawę, że przedmioty ścisłe będą nam już towarzyszyć do końca życia. Dlatego humaniści w starciu ze studiami medycznymi mogą nie mieć szans. Myśląc o tym zawodzie powinniśmy lubić pracę z ludźmi, cechować się empatią, umiejętnością słuchania i brania odpowiedzialności za swoje czyny. Jest to bardzo trudny zawód, a lekarzy z powołania jest bardzo mało.

Zdrowie i choroba według Ajurwedy

Starożytne dzieło indyjskiej medycyny, Charaka Samhita, tak ujmuje chorobę: "żeby zrozumieć chorobę oraz jej powody, trzeba zbadać zarówno pacjenta, jak i jego otoczenie. Trzeba wiedzieć gdzie pacjent urodził się i wychował, trzeba poznać źródło braku równowagi." Z tego krótkiego fragmentu możemy wnioskować, jak dalekie jest podejście wschodniej nauki medycznej od tradycyjnej, w naszym rozumieniu, medycyny. Ajurweda, przyczyn choroby upatruje w dysharmonii, a proces zdrowienia musi być równoległy do harmonizowania się różnych sfer życia chorego. Zdrowy styl życia i dobre nawyki to podstawa dobrego samopoczucia. Najważniejsza zasada tamtejszej medycyny brzmi: podobne wzmacnia podobne. Chodzi o to, aby zachować równowagę pomiędzy trzema głównymi energiami w ciele: kapha, vata oraz pitta. Osoby z przewagą energii kapha powinny unikać zimna, wilgoci oraz siedzącego trybu życia. Ludzie typu pitta nie powinny jeść pikantnych potraw i przebywać w upalnym klimacie, z kolei typ vata musi unikać biegania, suchych potraw i pośpiechu. Ajurweda najwięcej uwagi poświęca pożywieniu oraz czynnikom psychologicznym. Nie bez znaczenia są też pory roku i stres. To, co dopiero odkrywa współczesna medycyna- negatywne skutki napięcia i stresu, były oczywistymi czynnikami chorobotwórczymi dla starożytnych badaczy zdrowia. Gdy współczesna medycyna zawodzi- warto sięgnąć po starożytną mądrość Wschodu.

Medycyna paliatywna

Z medycyną paliatywną można zetknąć się, wchodząc na korytarze hospicjum. To tam, najwyraźniej można dostrzec kontrast pomiędzy życiem, a śmiercią. Do tego rodzaju specyficznych placówek, jakimi są hospicja- trafiają ludzie w ostatnim, nieuleczalnym już stadium choroby. W kierunku śmierci wywołanej przez choroby, na które nie ma lekarstwa- zmierzają ludzie bez względu na wiek, płeć czy status materialny. Pacjentów przygotowuje się na to, że jest to ostanie miejsce, w którym przebywają przed śmiercią. Głównym zadaniem lekarzy, wolontariuszy i personelu ośrodka jest to, aby śmierć przebiegła godnie, w najlepszych- jak tylko to możliwie warunkach, bez bólu i pod stałą opieka psychologiczną. Hospicjum to miejsce, w którym medycyna i psychologia idą ramię w ramię, w służbie choremu. Przeplatają się tu różne aspekty życia: smutek wynikający ze świadomości nieuchronnej śmierci, niepewność związana z przetrwaniem każdej nocy i radość, która towarzyszy każdej przeżytej chwili. Duchowość- w innych warunkach bagatelizowana przez naukę, tutaj właśnie stanowi główne dla niej wsparcie. Istotną rolę w procesie przechodzenia w sferę śmierci, ma tutaj obecność rodziny, której także oferowane jest wsparcie psychologiczne. Ważnym trzonem działalności hospicjów są wolontariusze, którzy swoją obecnością wnoszą nadzieję i jak ważny w tych warunkach- uśmiech.

Czego uczą na tych uczelniach? Z czym musi mierzyć się student I roku medycyny.

Dla laika, student medycyny godzinami siedzi w prosektorium i wpatruje się w zwłoki. Nic bardziej mylnego! Spróbujemy dowiedzieć się, czego tak naprawdę uczą się przyszli specjaliści! Przedmioty obowiązkowe* dla studenta I roku to m. in.: anatomia z embriologią, histologia z cytofizjologią, biochemia z elementami chemii, fizjologia, pierwsza pomoc, genetyka z biologią molekularną. Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego, które króluje w rankingach uczelni medycznych, oferuje studentom pierwszego roku studiów niestacjonarnych takie oto przedmioty fakultatywne*, np.: filozofia medycyny, wprowadzenie do filozofii nauki, cierpienie i fenomen troski w perspektywie bioetyki transkulturowej, estetyka, sztuka, medycyna, główne problemy filozofii człowieka, filozoficzne aspekty koncepcji zaburzeń psychicznych w myśli Frankla i Kępińskiego oraz…medycyna Trzeciej Rzeszy!
Jak widać uczelnia medyczna oferuje całą gamę przedmiotów humanistycznych, które mają pomóc studentowi stać się dobrym lekarzem wychodzącym na przeciw różnorodnym potrzebom pacjenta, w końcu praca lekarza jest pracą wśród ludzi i dla ludzi. Podczas wakacji, studenci muszą odbyć praktykę wakacyjną w zakresie opieki nad chorym. Tematyka przedmiotów wydaje się fascynująca, zwłaszcza dla osoby, która od razu po maturze wchodzi w niesamowity świat naukowych odkryć.
* na podstawie "Planu studiów na kierunku lekarskim" CMUJ

Lekarz- zawód stresujący.

Zawód lekarza wiąże się z dużą odpowiedzialnością. Nie bez powodu jest on zaliczany do najbardziej stresujących zawodów świata. Wydawane przez lekarza decyzje, mogą zaważyć na zdrowiu i życiu pacjenta, więc muszą być podejmowane w mądry i przemyślany sposób. Pacjent polega na wiedzy lekarza i na jego umiejętnościach diagnostycznych. Lekarz specjalista, a już w szczególności chirurg jest narażony na ciągły stres. Nie bez przyczyny krążą legendy o uzależnionym chirurgu. Ta grupa zawodowa jest silnie narażona na sięganie po używki. Weźmy tu choćby słynnego kardiochirurga, Zbigniewa Religę- przez lata był uzależniony od alkoholu i palił papierosy na potęgę. Sam zmarł na złośliwy nowotwór płuc. Ogromny stres jest związany z podejmowaniem decyzji pod presją czasu. Dobry specjalista musi wykazywać zdecydowanie, a jego działania muszą być konsekwentne. Ponadto, my, zwykli śmiertelnicy zapominamy, że lekarze przez większą część swojego życia, przebywając wśród osób chorych- obcują z ludzkim cierpieniem, co stanowi nie lada wyzwanie dla ich kondycji psychicznej. W dodatku, medycyna towarzyszy człowiekowi od momentu poczęcia, aż do śmierci. Lekarz musi być przygotowany na przekazywanie często bardzo złych wiadomości o stanie zdrowia chorego. Niestety, lekarz, oprócz tego, że bywa świadkiem śmierci, musi również przekazać informacje o zgodnie pacjenta jego najbliższej rodzinie.

Cechy kandydata na medyka

Kierunki medyczne to jedne z najbardziej prestiżowych kierunków w ofercie uczelni. Osoby marzące o wykonywaniu zawodu lekarza, już na samym starcie muszą zmagać się z wysoko postawioną poprzeczką w procesie rekrutacji. Na podstawie tego faktu, można stwierdzić, że ludzie, którzy dostają się na medycynę są ambitni i zdeterminowani w dążeniu do celu. Te dwie cechy niewątpliwie pomogą im na kolejnych etapach studiowania, kiedy to ogrom studiowanego materiału może przytoczyć nawet najbardziej zdolnego adepta sztuki lekarskiej. Skrupulatność świadczy o poważnym podejściu do wykonywania zawodu. Któż z nas nie chciałby, by jego lekarz wykazywał się dokładnością przy stawianiu diagnozy? Przyszły lekarz musi dobrze zarządzać swoim czasem. Dobra organizacja- to podstawa sukcesu. Przyswojenie dużych partii materiału naukowego to codzienność studentów medycyny, aby móc rzetelnie przyswoić potrzebną wiedzę, student musi być dobrym organizatorem swojego czasu. Przede wszystkim kandydat na medycynę musi być przygotowany na pracę w zespole i odporny na stres. Nade wszystko jednak, adept musi wykazywać ciekawość i niepohamowaną chęć ciągłego udoskonalania. Dzięki tym cechom, dziedzina, którą student zamierza podążać ma szansę na rozwój, a ona sam na sukcesy i uznanie.

Początki dializowania pacjentów i ich reakcje psychologiczne

Rozpoczęcie dializy jest dla pacjenta kolejnym, potężnym czynnikiem reaktywnym mogącym wywołać reakcję depresyjną. Pacjent psychologicznie przystosowany już do życia z przewlekłą chorobą i wynikających z tego powodu ograniczeń, zaczyna kolejny, trudniejszy etap zmagania się z chorobą. Na pewno pełen jest lęku, jak będzie żyć dalej. Świadomy jest czekających go kolejnych ograniczeń życiowych oraz codziennych uciążliwości.

Depresja jako skutek rozpoczęcia dializy

Obserwując grupy osób dializowanych w okresie kilku lat, tylko u nielicznych chorych, jak pokazują badania można zaobserwować głębokie reakcje depresyjne wywołane rozpoczęciem dializ. Tłumaczyć to należy dobrym przystosowaniem się do przewlekłej choroby długo trwającej przed dializowaniem. Pacjenci, w miarę postępu choroby, oswajają się z koniecznością rozpoczęcia w pewnym momencie dializowania. Głębokich reakcji depresyjnych należy spodziewać się u chorych, którzy po ostrej niewydolności nerek muszą pozostać długotrwale dializowani.

Istotnym czynnikiem poprawiającym adaptację jest nadzieja na przeszczepienie nerki. Ponieważ nasze możliwości w tym zakresie są ograniczone, nie powinniśmy tej nadziei przesadnie rozbudzać, ale jednocześnie nie wolno nam nikogo nadziei pozbawiać.

Relacje interpersonalne osób poddawanych dializie

Pomiędzy dializowanymi a całym personelem medycznym wytwarzają się określone reakcje interpersonalne, które podlegają dynamice. Zależą od cech osobowości powiązanych ze sobą ludzi oraz wielorakich, krótko działających czynników.

Ważna rola personelu medycznego

Personel pracujący z przewlekle chorymi powinien zawsze pamiętać o stosowaniu podstawowych zasad psychoterapii. Głównym celem działań psychoterapeutycznych jest łagodzenie lęku chorych. Chorzy dializowani często mają dolegliwości fizyczne wynikające z powikłań dializy lub chorób towarzyszących niewydolności nerek. Powinniśmy pacjentowi w miarę możliwości zawsze udzielić informacji o jego aktualnym stanie zdrowia, wyjaśnić co jest objawem choroby podstawowej, co powikłaniem lub objawem ubocznym. Rzetelna informacja jest lepszym nośnikiem psychoterapii niż niedomówienie i tajemniczość, pozostawiającą choremu duży margines na domysły i lęk. Personel oddziału dializ narażony jest na „reakcję zmęczenia stale tymi samymi chorymi”, ale powinien starać się swoich reakcji nie okazywać pacjentom.

Cały personel leczący narażony jest na rutynę w traktowaniu chorego i dlatego powinniśmy stale uwrażliwiać się na skargi pacjentów, z uwagą słuchać informacji o dolegliwościach.

Zespół zamroczeniowy po dokonanej dializie

Zespół zamroczeniowy jest psychozą, w której oprócz głębokiej jakościowej zmiany świadomości, pojawia się rozdwojenie osobowości. Chory jest zdezorientowany we wszystkich kierunkach, także we własnej osobowości. Zmienia swoje zachowanie i postępowanie, które radykalnie różni się od dotychczasowego.

Charakterystyka psychoz po dializowaniu

Podkreślić należy, ze cechą charakterystyczną psychoz z jakościową zamianą świadomości jest ich epizodyczny charakter. Czas trwania poszczególnych zespołów i ich odmian (stanów mieszanych łączących różne objawy zespołów) jest zróżnicowany, od kilkugodzinnych epizodów do kilku dni, a nawet tygodni i zależy od czynnika etiologicznego. Leczenie powinno polegać na poprawie stanu somatycznego pacjenta, tj. wyrównaniu elektrolitów, mocznika, poprawie krążenia. Drugim rodzajem psychoz wikłającym dializę, są psychozy endogenne. Pojawiają się jako choroba współistniejąca obok niewydolności nerek. Ryzyko zachorowania jest u chorych dializowanych takie samo, jak pozostałej populacji. Depresje endogenne występują częściej niż zespoły maniakalne. Dializowanie chorych z psychozą jest trudniejsze, w depresji wzrasta ryzyko samobójstwa, w manii pacjent sprawia problemy i. powodu pobudzenia i bezkrytycyzmu.

Obydwie psychozy wymagają podjęcia specjalistycznego leczenia psychiatrycznego, wskazana jest w takich przypadkach hospitalizacja do czasu ustąpienia psychozy. Podobnie należy postępować w razie pojawienia się psychozy schizofrenicznej.

Zmiany psychiczne chorych po dializie

Ostre zaburzenia psychiczne typu psychotycznego mogą pojawić się jako powikłanie niewydolności nerek lub samej dializy. Psychozami, które najczęściej wynikają z niewydolności nerek są zespoły przebiegające z jakościowymi zaburzeniami świadomości. Należą do nich: przymglenie proste, zespół majaczeniowy, zamroczeniowy lub mieszany zespół zamroczeniowo – majaczeniowy.

Objawy psychozy po dokonanej dializie

Wyjątkowo rzadko spotykamy najcięższą psychozę, jaką jest splatanie. Głównymi objawami klinicznymi zespołów jest upośledzenie funkcji pamięciowych, których wynikiem jest dezorientacja w kilku kierunkach (czasie, miejscu, sytuacji, czasem własnej osoby), spowolnienie toku myślenia, zaburzenia uwagi, obniżenie sprawności intelektualnej, bezkrytycyzm. Charakterystyczne są dobowe wahania głębokości zaburzeń świadomości oraz zaburzony rytm snu i czuwania (bezsenność, skrócenie snu lub odwrócenie rytmu). Przymglenie proste cechuje się zwykle dyskretnie zaznaczonymi objawami. Zauważalne jest zaburzenie spostrzegawczości i pojmowania, zaburzony jest napęd, nastrój jest obojętny, rzadziej dysforyczny.

W stanach majaczenia wyraźnie zaburzona jest orientacja co do miejsca, czasu, otoczenia i sytuacji własnej. Dołączają się zaburzenia spostrzegania w postaci złudzeń i omamów, przede wszystkim wzrokowych, często barwnych i ruchliwych oraz innych zmysłów. Chorzy doznają także niespójnych urojeń, zwykle związanych z treścią omamów, często prześladowczych.

Jak wydłużyć życie osób chorych pod dializie?

Stały postęp w możliwościach dializoterapii powoduje wydłużenie się życia pacjentów z dializą, ponad połowa chorych żyje ponad 5 lat, część żyje znacznie dłużej. Interesujące jest, jak przewlekłe dializowanie zmienia stan psychiczny dializowanych.

Czym jest encefalopatia?

Znane jest pojęcie „encefalopatii dializowanych”, które pojawiło się niemal równocześnie z wprowadzeniem dializoterapii w medycynie. Etiologia zespołu jest wieloprzyczynowa, na pewno postęp techniczny w dializoterapii przyczynił się do obniżenia ryzyka ostro występującego otępienia, które wiązane było z działaniem glinu na centralny układ nerwowy.

Najczęściej obserwowane objawy psychopatologicznymi to obniżenie napędu czyli aktywności, następnie obniżenie libido, trudności w pracy i szybkie męczenie się. Kolejne najczęściej obserwowane objawy to zaburzenia snu i łaknienia, stępienie afektu i upośledzenie pamięci. Jednocześnie chorzy zdradzają duży niepokój ruchowy, często duże pobudzenie, a nawet podniecenie ruchowe. Po przeminięciu psychozy zachowana jest częściowo pamięć przeżyć z okresu chorobowego. Psychoza rozwija się przeważnie stopniowo, ale może także rozwijać się ostro, w okresie kilku godzin.

Można mieć jednak nadzieję, że szybki rozwój współczesnej medycyny spowoduje, że zaburzenia psychiczne po dializie, jak i inne skutki uboczne zostaną zniwelowane do minimum.